Durowe akordy fortepianowe
Trójdźwięk durowy składa się z prymy, tercji wielkiej i kwinty czystej; tę samą strukturę można przenieść na każdą prymę.
Budowa trójdźwięku durowego na przykładzie C
Trójdźwięk C-dur to C–E–G: C jest prymą, E tercją wielką określającą typ, a G kwintą czystą.
Dźwięki przykładuC · E · G
Formuła1 · 3 · 5
InterwałyTercja wielka · Kwinta czysta
Półtony od prymy0 · 4 · 7
Co oznacza ten typ akordu?
BudowaTercja wielka nad prymą określa typ durowy, a kwinta czysta dopełnia trójdźwięk.
Na co zwrócić uwagęObniż tylko tercję o półton, a akord durowy zmieni się w molowy przy zachowaniu prymy i kwinty.
Rola harmonicznaZależnie od tonacji może być toniką, predominantą lub dominantą.
Określenie durowy opisuje budowę interwałową; samo nie oznacza toniki ani nie ustanawia tonacji durowej.
Akord w kontekście harmonicznym
Trójdźwięk C-dur jest toniką w C-dur, lecz dominantą w F-dur.
Posłuchaj zmiany określającej tercji
Csus4 → C
- Dźwięki wspólne
- C · G
- Głos ruchomy
- F → E
Głos ruchomy: F → E · Dźwięki wspólne: C · G
Csus4
arrow_rightC
Oznaczenia akordu durowego
Sama litera C zwykle oznacza trójdźwięk durowy; Cmaj7 to inny, czterodźwiękowy akord z dodanym B.